Een dag met mooi en helder weer. Wel wat fris met een harde wind (zo hard dat de veerboot het eiland vandaag oversloeg begrepen we later). De vraag was dus of de trek met gids de vulkaan op door zou gaan. Bij navraag dachten ze van wel en werden we geacht oms om 15:00 te melden bij het Magnatrek kantoor.

De tijd daarvoor hebben we doorgebracht door nog wat afgelegen strandjes te bezoeken, naar de spectaculair branding te kijken en te lunchen op de rotsen.

Dan de voorbereidingen op de trek. Zaklampen vergeten dus nog even terug naar ‘t hotel. Maar dan tegen 16:00 vertrekken we met een groep van ongeveer 20 man. Mario, onze gids, geeft uitleg in ‘Spaghettoni English’ (zijn woorden). Rustig, met een paar pauzes, lopen we naar boven (top op 920m) waar we even voor de krater in shelters nog kunnen omkleden (droog shirt aan, jas aan, helm op). Mooie zonsondergang gezien. Vervolgens nog even verder tot op de kraterrand. Het is dan net donker. We maken een vijftal uitbarstingen mee die flink omhoog spuiten. Eigenlijk precies zoals je op plaatjes in aardrijkskunde boeken ziet maar dan live. Op een paar honderd meter afstand. Wow! Soort van ‘Dansen op de vulkaan’. Door de wind was het wel erg koud. De grond echter warm zodat Christel op de grond zittend een beetje op temperatuur kon komen. De terugweg in het donker onder een heel heldere sterrenhemel was spectaculair en erg vermoeiend. Door een soort van Tiefschnee van fijn zwart vulkaanzand. Beetje glijdend lopen dus. Niet ons sterkste punt maar na wat aanwijzingen van Mario ging het best goed.

Om 21:00 terug in het dorp genieten we nu van een welverdiende pizza.

Terug naar album.

Download