Um den Daniel op herhaling

Nadat we 15 jaar geleden met een gids de MTB tocht “Um den Daniel” reden, besloten we die vandaag op eigen gelegenheid te rijden. Een langere maar niet te zware tocht. Prima om de vakantie mee te besluiten. We herinnerden ons een mooie tocht en konden constateren dat we ons dat goed herinnerden. We hadden toen wel een beroerde gids maar daar hadden we vandaag uiteraard geen last van. We hadden alle tijd om foto stops te maken en een paar keer een heerlijke pauze te nemen, twee keer wat fruit eten aan mooie plekjes aan het water, een lunch op een Alm bij de Plansee en heerlijke gerührter Eiskaffee in Bichlbach. Voordat we gingen fietsen ben ik nog snel gaan shoppen. Lekker Oostenrijks brood met Bergkäse voor maandag en wijn (2 flessen Grüner Veltliner, 2 flessen Zweigelt en 2 flessen Lagrein uit Süd Tirol).

We fietsen relaxed door het Moos tussen Ehrwald en Lermoos naar de route toe. De eerste 10 kilometer van de route waren super relaxed. Meest licht omlaag fietsten we door een mooi dal met een foto stop bij een fraaie waterval. Ons pad, deels verhard en deels onverhard, liep parallel aan een wat drukkere weg. Ongeveer op de grens van Oostenrijk en Duitsland, bij Griesen, draaiden we van de weg af het Neidenach Tal in. Daar fietsten we licht omhoog, alsmaar dieper dit mooie en rustige dal zonder auto’s en motoren in. We fietsten over goede Schotter. Het dal werd ook steeds smaller. Op een mooi plekje, aan een snel stromende beekje hielden we onze eerste pauze. Hierna ging het even een stuk steviger omhoog waarna we al snel bij de hele mooie Plansee uitkwamen. Daar was het heel druk met mensen die op en aan het water recreëerden. Er werd hier o.a. gedoken. Even van het meer af vonden wij een Alm waar we heerlijk lunchten. Ik sprak een vrouw, ook een fietser, aan die een kaart aan het bestuderen was. Ik wilde wel even een blik op de kaart werpen om te kijken hoe we verder zouden gaan langs de Plansee, verharde weg of een andere route. Zij adviseerde meteen om de Panoramaweg te nemen en had nog wat meer tips voor het vervolg. Ik op mijn beurt kon haar vertellen dat het dal waar we zojuist doorgekomen waren, prima te doen was. Tijdens de lunch vroeg Christel om Buttermilch maar die hadden ze niet op dat moment, want “keine Kühe, kein Buttermilch”. De koeien zijn namelijk al van de Almen weg.

Om op de Panoramaweg te komen moesten we het stevigste stukje klimmen van de dag. Wat lang en behoorlijk steil. Maar de beloning was ernaar. Heel mooi, hoog boven het verkeer, reden we langs de Plansee. En natuurlijk deed de route zijn naam eer aan met zijn vele mooie panorama’s. Nadat we weer naar het meer afgedaald waren, staken we een brug over en draaiden toen een smaller pad op dat we deelden met voetgangers. Er stond netjes een bord bij dat iedereen hier de trail deelt! Het was wel een erg mooi stuk en wat “technischer” dan de meeste stukken route vandaag. Dit pad bracht ons naar de Heiterwanger See, ook weer zo’n mooie plek. We fietsen fraai en gemakkelijk over een brede Schotterweg langs dit meer op. Kort na nogmaals een pauze, dit keer om onze kwetsen op te eten, bereikten we het einde van de Heiterwanger See. We draaiden al snel weer een gave panorama route op, die ons op en af langs Bichlbach richting Lermoos bracht. We reden Bichlbach in voor een heerlijke Eiskaffee. Perfect met dit fraaie en warme weer. Vooral klimmen in de volle zon waar geen wind was, was toch wel warm. De zon brandde echt op ons.

Vlak voor Lermoos moesten we nog één keer een stukje klimmen om daarna met een razende afdaling naar Lermoos te rijden. We mochten daar weer een keertje een beekje oversteken door het water. Na de afdaling fietsten we relaxed van Lermoos naar Ehrwald. In Ehrwald streken we neer op een terras om de vakantie in stijl af te sluiten.