De laatste dag Brandnertal. Voor deze vakantie dan; nog een keer Brandnertal in de zomer om te wandelen en te mountainbiken ligt voor de hand. En de laatste dag was wederom een skidag, de derde deze vakantie. Aan het begin van de dag beloofde het ook een prachtige dag te worden. Met de verse sneeuw van gisteren waar de zon vanochtend vol op scheen zag het prachtig uit. Maar vandaag had twee gezichten. Vanochtend mooi en grotendeels zonnig en na de middag continu lichte tot matige sneeuwval. Gelukkig bleef het zicht goed dus we konden lekker blijven skiën.
We kozen vandaag vooral voor de pistes aan de kant van Brand, inclusief de beide dalafdalingen daar. De rode 11 was misschien wel de leukste maar ook meest uitdagende („nur für Geübten“). Daar zat een heel steil stuk in dat je best als “zwart” zou kunnen classificeren. Wel met wat aandacht en concentratie goed te doen overigens. We zijn natuurlijk ook geen beginners meer. Hierna hebben we de pistes vanaf de Glattjoch gedaan. Allemaal wel in de sneeuwbui, maar heerlijke en hele rustige rode en blauwe pistes. Na weer de oversteek naar het skigebied van Bürserberg gemaakt te hebben, streken we nog neer in Fuchsbau voor een lekker kopje koffie met “Kuchen”. We besloten nog één keer omhoog te gaan tot het Mittelstation maar helaas, bij het Talstation aangekomen waren we net een paar minuten te laat.
Op deze laatste avond hadden we nog leuke gesprekken. Met de eigenaar, 4e generatie, die aardig wat Nederlands sprak en tenslotte nog met de Hongaarse barman die het het heerlijk vond dat we Engels met hem wilden praten. Hij vertelde ons over het multinationale team van het hotel, veel Hongaars maar ook Roemeens, Argentijns, Afghaans, Irakees en dan zijn we er vast nog wat vergeten. De chef-kok was Irakees of Iraans. Wellicht dat die afkomst de subtiele twist verklaart: veel van de in basis Oostenrijkse gerechten hadden een licht pitje!
0 reacties