Furkaalpe

Met 11,8 kilometer en 400 hoogtemeters was het vandaag een heerlijke en best wel pittige wandeling. Op een handjevol meters na liepen we de hele tijd over besneeuwde paden en de Grödel zijn niet uit (of af?) geweest. 

Het was een beetje puzzelen welke wandeling we vandaag zouden maken. Een nieuw gebied betekent altijd even oriënteren hoe het zit. En gemarkeerde wandelpaden die het in de zomer heel eenvoudig maken om in de Oostenrijkse bergen mooie tochten te maken, zijn in de winter meest niet te gebruiken of alleen met sneeuwschoenen. Er zijn ook aardig wat gemarkeerde winterwandelpaden maar wel veel minder en soms wat lastiger vooraf te zien hoe ze lopen en welke bruikbaar zijn. We kozen één van de routes van de website van Vorarlberg die vanaf het bergstation van de Panoramabahn in Brand naar de Furkaalpe gaat. En eigelijk zouden we dan dezelfde route teruglopen. Echter combineren met wat stukjes van andere routes leidde tot een grotendeels andere route terug. Daardoor een stuk meer afwisseling maar ook wat langer en (veel) meer hoogtemeters. 

Het was een prachtige wandeling met veel wisselende mooie uitzichten op de omliggende bergen en op het Brandnertal en het grote Inntal. 

Met de auto reden we vanochtend naar Brand. Onderweg hebben we belegde brood(jes) laten maken bij de Dorfladen annex Bäckerei. Zonder boter maar zo royaal belegd met salami en bergkäse dat het helemaal geen probleem was. Het was vandaag de ideale dag voor een picnic. We zouden namelijk onderweg geen restaurants of hutten tegenkomen en het was heerlijk zonnig weer. Kortom: dit vroeg om een picnic! En de wandeling was royaal voorzien van bankjes om van de zon en een broodje te genieten. 

We sloten de wandeling af met een lekker kopje koffie in de zon op het terras van Frööd (what’s in a name) voordat we de kabelbaan weer maar beneden namen.