Onze mountainbiketocht bracht ons gisteren naar de Passo delle Erbe. We hadden toen al mooi zicht op de Peitlerkofel. Toen we gisterenavond bekeken welke wandeling we vandaag eens zouden maken, lazen we over een wandeling rondom de Peitlerkofel, of Pütia op zijn Italiaans. Dat leek ons een mooie wandeling voor vandaag, ook al omdat het aantal hoogtemeters mee zou vallen. Komt goed uit, want het is de derde dag op rij stevig inspannen en we hebben ons voor morgen ingeschreven voor een wandeling met gids die als “zwaar” stond aangegeven. Startpunt van de wandeling vandaag was het keerpunt van de MTB tocht van gisteren.
We sliepen een beetje uit en startten vandaag daardoor pas laat. Om 11:30 gingen we aan de wandel. We liepen tegen de klok in om de Peitlerkofel. Een fantastische route, waarbij de eerste helft grotendeels over smalle en/of steile stenige paden ging naar de Peitlerscharte, het hoogste punt van onze route. Een heel mooi stuk met steeds fraaie uitzichten. Bovenop de Peitlerscharte hielden we kort pauze. We waren daar niet alleen ;-). Na de Peitlerscharte veranderde het landschap compleet. We wandelen omlaag door een Almlandschap naar Ütia Vaciara waar we de hele late lunch genoten. Na de lunch ging het op en vooral neer verder terug naar de Passo delle Erbe. Via het Gömajoch kwamen we bij de Göma hut waar we koffie dronken met één stuk heerlijke Sachertorte. We dachten dat de route daarna wat saaier zou zijn maar niets bleek minder waar. We liepen door een soort van labyrinth van grote rotsblokken. Mooi, en weer anders dan de rest van de route. Na dit ‘labyrinth’ liepen we vlot terug naar de auto.
We gaan zo dadelijk de rugzakken klaarmaken voor morgen. We verzamelen dan om 9:00 voor de wandeltocht met gids. Voor ons is dat een vroege start en we willen vooraf nog rustig kunnen ontbijten. Dat wordt dus op tijd opstaan!
