Trailen na de regen

We zijn gisteren in Montafon aangekomen, in hotel Montafoner Hof. Als je wat rondkijkt op dit blog zie je dat dit bepaald niet de eerste keer is dat we dit hotel kozen. Sterker nog, het is ons jubileum, de 5e keer. De eerste keer was in de zomer van 2012, waarna we nog 3 keer met de wintersport hier waren, waarvan de laatste keer in 2022. Nu dus weer eens in de zomer. 

We waren gisteren klokslag (neem dat letterlijk) 19:00 bij ons hotel. Een paar, gelukkig beperkte, files en af en toe slecht weer zorgden voor wat vertraging. Vlak voor Bregenz hebben we de auto zelfs een minuut of 10 aan de kant gezet. Het was onverantwoord verder te rijden vanwege de stortregens, grote hagelstenen en harde wind. Toen we weer verder reden lag er heel veel blad op de weg als een soort van bewijs van de harde wind.

De weersvoorspelling voor vandaag brachten ons ertoe vanochtend rustig aan te doen. We namen de tijd voor ons ontbijt en voor wat taakjes die we nog wilden doen, zoals de laatste dingetjes beslissen rondom de badkamer en het inschrijven van ons en een deel van de familie voor Molenhoeks Makkie. Dat wordt weer een mooi Team Riant loopfestijn op 19 oktober a.s. We hebben ons meteen maar georiënteerd op de routes en wat MTB en wandelroutes voor de komende dagen uitgekozen.

Buiten was het grijs en nat en werd het steeds natter. Daarom lunchten we tegenover het hotel in Gasthof Löwen van dezelfde eigenaars als ons hotel. Toen het minder hard regende zijn we naar Schruns gewandeld om een verjaardagscadeau voor mij te kopen. Helaas is dat mislukt. Christel zegt net dat ik dat nog tegoed hou. Gelukkig maar! Op de terugweg naar ons hotel brak de zon door en die nam heel vlug de overhand. Heerlijk! Het was wel nog fris, maar in de zon op het terras van het hotel was het zeer aangenaam genieten van onze Jause. 

Omdat we nog een paar uur fraai weer hadden en nu twee dagen niet heel actief waren geweest, wilden we gaan hardlopen. Ik maakte een route aan de hand van een wandeling die door het hotel werd aangeraden in de hotel info die we bij ons ontbijt kregen. De route was op een aantal punten mooi uit te breiden en zo hadden we een rondje van dik 10 kilometer met 290 hoogtemeters. Het bleek een, ondanks ook wat stukken asfalt, een heuse trailrun! Vrij veel single trail, waarvan een deel vrij gemakkelijk met grind, maar ook flinke stukken met wortels en stenen, stevig omhoog en omlaag. De ondergrond was nog wat nat waardoor het soms wat uitkijken was. Soms wat het zo steil, zowel omhoog als omlaag, dat we moesten wandelen. Blijkt dat je niet eens heel hoog de bergen in moet om een gave uitdagende trail te lopen. En hoe pittig het ook was, voor ons was het Genieten met een hoofdletter.

Dat deden we ook weer bij het avondeten. Het was, net als gisteren en net als al die keren dat we hier waren, weer heerlijk. Bovendien was er leuke livemuziek tijdens het eten. Bij het theetje dat we altijd na het diner nog nemen speelde het duo, gitarist en accordeonist, voor ons The Boxer van Simon & Garfunkel. Treffend dat ze dat nummer kozen. Het is namelijk één van onze favorieten.

We hopen ook de komende dagen te blijven genieten. Het wordt een paar dagen heel mooi weer. Dat willen we benutten door hoog in de bergen te gaan wandelen.