14 km – 1:00 zadeltijd – 320hm

Wij hebben vandaag de ochtend besteed aan het bekijken van onze verdere reis. Welke varianten nemen we door Toscane en Umbrië en gaan we het halen om volgende week donderdag de zus van Christel c.s. op een acceptabele afstand van Rome te ontmoeten. Als we geen tegenslagen hebben treffen we elkaar donderdag in Spoleto in Umbrië. We hebben nog een week de tijd om een dikke 400km te fietsen die nodig zijn om daar te geraken. Kijkende naar de afgelopen weken zou dat zeker mogelijk moeten zijn.

Na dit gepuzzel hebben we even door Guilia gelopen en een snelle lunch gescoord. De hoteleigenaars hadden ons uitgenodigd om lekkere kersen te komen smikkelen in hun eigen kersenboomgaard een paar kilometer buiten Guilia. Dit konden we mooi combineren met een wandeling in het Parco Regionale dei Sassi di Roccamalatina. De hoteleigenaars legden ons met behulp van een kaart en Google Streetview heel precies uit hoe we bij het park konden komen en vervolgens bij hun boomgaard waar de eigenaresse zelf ook bezig zou zijn. Dit was maar één van de vele uitingen van gastvrijheid die de eigenaren lieten zien. We hebben nog niet eerder zo veel behulpzaamheid en vriendelijkheid van hoteleigenaars meegemaakt! Het was overigens allemaal erg eenvoudig te vinden!

De route naar het park was al heel erg mooi, maar dat kan ook niet anders aangezien de hele omgeving schitterend is, en het park zelf nog mooier. We hebben een rondwandeling gemaakt om twee opvallende en spectaculaire rotsformaties te bekijken. Helaas kon je alleen in het weekend en dan vermoedelijk alleen onder begeleiding naar het kruis op de hoogste rots wandelen/klauteren.

Vervolgens op weg naar de boomgaard. Die lag maar een kilometer van de hoofdweg af maar wel zeven bochten en 110 meter lager! We werden allervriendelijkst door de eigenaresse ontvangen en zij leidde ons vervolgens door de hele boomgaard om allerlei kersensoorten te proeven. We konden daarna nog zo veel eten als we wilden. Helaas waren de perziken en abrikozen nog niet rijp maar als uitsmijter konden we nog wel heerlijke wilde aardbeien plukken. Met ons buikje vol hadden we weer genoeg energie om weer helemaal naar Guiglia omhoog te fietsen.

In het hotel kregen we vervolgens weer een drankje aangeboden, net als gisteren, en we kozen nu voor de alcoholische variant. Dat bleek een soort van Italiaanse Hugo te zijn, prosecco met vlierbloesemsiroop.

Download file: 2016-06-15.GPX

1 reactie

RiAnt · 2016/06/16 op 08:26

Dat is pas genieten, gisteren ook in de kersen gezeten voor in de diepvries en vandaag ? Kersen pannenkoek !

Gesloten voor reacties.